Evrenin bir sonu var mı yoksa sonsuz bir döngü mü?

geceleri nemrut'un tepesine çıkıp o karanlığa bakınca insan bazen kendini koskoca bi boşluğun içinde zannediyo. bizim buralarda gökyüzü çok nettir, yıldızlar sanki elini uzatsan tutacakmışsın gibi yakın durur. geçenlerde yine öyle tek başıma oturmuş, aşağıda uzanan o sessizliğe bakarken kafama takıldı; bu kainatın sonu var mı yoksa bildiğimiz o düzen hep başa mı sarıyo? yani tamam, fizikciler falan genişliyo diyo ama ne bileyim, her şeyin bi sonu varsa bu boşluk da bi gün kapanıp gidecek mi, yoksa sonsuz bi döngüde dönüp duracak mıyız?

bazı geceler düşünüyorum da, belki de biz zaten o döngünün tam ortasındayız ve yaşadıklarımız defalarca yaşandı bitti, haberimiz yok. yani bu mevzu sadece bilimsel değil sanki, biraz da insanın kendi içine bakmasıyla alakalı. bi yerden sonra insan kendi varlığını sorgulayınca evrenin sınırlarını da sorgulamaya başlıyo işte. hani o büyük patlama dedikleri olay aslında hep yaşanıyo da biz mi göremiyoruz diye kafamı kurcalıyor bu mevzular. sizin bu konuda düşünceniz ne, sizce gerçekten her şey bir gün bitiyor mu yoksa bu koca düzen hep devam mı edecek?