İyi insan olmanın mutlak bir ölçüsü var mı?

Çevremdeki insanlara bakıyorum da herkesin kendine göre bir "iyi insan" tanımı var. Kimine göre sadece kimseye zararın dokunmaması yetiyor, kimine göre ise sürekli bir şeyler bağışlamak veya yardım etmek gerekiyor. Ben bazen kendi yaptığım şeyleri sorguluyorum, acaba gerçekten iyi miyim yoksa sadece kurallara mı uyuyorum diye düşünüyorum. Bunun bir ölçüsü ya da herkesin kabul edebileceği ortak bir çizgisi var mı gerçekten, yoksa tamamen kişisel bir mevzu mu bu?

Yani demek istediğim, birisi çok yardımsever biri olsa ama arkadan dedikodu yapsa o kişi hala iyi mi sayılır? Ya da hiç kimseyle muhatap olmayan, kendi halinde takılan ama kimseye de bir faydası dokunmayan biri iyi insan mıdır? Kafam çok karışık bu konuda, sizin bu duruma bakış açınız nasıl merak ettim. Belki de iyi insan olmak diye bir şey yoktur da biz sadece kendimizi iyi hissetmek için bir etiket arıyoruzdur, ne dersiniz?