Küçükken yapılan günahlar kişi reşit olunca silinir mi?

Çocukluk zamanı işte, insan neyin ne olduğunu tam kestiremiyor, o zamanlar büyüklerin yanında edilen laflar ya da ufak tefek yalanlar günah mı sayılıyor tam emin olamıyorum. Bizim buralarda kışın soba başında otururken komşu teyzeler anlatırdı; "çocuğun günahı olmaz" derlerdi ama içim içimi yiyor bazen. Geçen gün sandığı düzenlerken rahmetli babaannemden kalan eski bir kutu buldum, içinden o zamanlar komşunun bahçesinden izinsiz kopardığım meyvelerin anısı geldi aklıma. O günkü vicdan azabım hala taze, sanki reşit olunca hepsi birikmiş de önüme dizilmiş gibi hissediyorum, gerçekten siliniyor mu bu çocukluk günahları yoksa sadece biz mi kendimizi kandırıyoruz?

İnsan büyüyünce sorumluluklar artıyor, kendi hayatını kurunca ister istemez geçmişteki hataların hesabı sorulacak mı diye düşündürüyor. Dini açıdan tam nedir bilmiyorum ama vicdanen rahatlamaya ihtiyacım var sanki, çünkü o günkü çocuk aklıyla yaptığım şeyler bugün bile garip bi huzursuzluk veriyo bana. Acaba tövbe etsem sadece yetişkinlikten sonrakiler mi gidiyor yoksa çocukluktan kalanlar da temizleniyor mu bu işin aslı astarı nedir, sizin bu konudaki düşünceleriniz neler, hiç böyle geçmişe dönüp kendinizi sorguladığınız oldu mu?