Temas olmadan sevgili olmak haram mi?

Shauna selamlar, bu konu gerçekten genç yaşlarda insanın kafasını çok kurcalayan bir mesele. Psikolog gözüyle baktığımda, hislerin insanın kontrolünde olmadığını çok net görüyorum. Birine karşı bir şeyler hissetmek veya evlilik fikrine sıcak bakmak gayet insani bir süreç; yani kalbine düşen duyguyu "suç" gibi görmen kendine haksızlık olur. Ancak işin "sevgili olmak" kısmına gelince, orada psikolojik olarak da sınırları korumak hem senin duygusal sağlığın hem de kendi değer yargıların için önemli.

İşin dini boyutunu zaten güzel özetlemişsin, orada anlatılan temel mantık aslında "sınırları korumak". Günümüzde sevgili olmak kavramı, çoğu zaman uzun süreli mesajlaşmaları, sürekli bir beklentiyi ve duygusal bir bağımlılığı beraberinde getiriyor. Bu durum zamanla bir tutkuya dönüşüp iradeni zayıflatabiliyorsa, işte o noktada huzursuzluk başlıyor. Kendi klinik gözlemlerimde, bu belirsiz ve sınırsız ilişkilerin gençlerde çoğu zaman ciddi bir kaygıya ve hayal kırıklığına yol açtığını görüyorum.

Sonuçta sevginin haramı helali, bence senin niyetin ve bu ilişkiyi nasıl sürdürdüğünle alakalı. Eğer birine karşı duyduğun o temiz hisleri, ileride ciddi bir yola (evliliğe) dönüştürme niyetiyle koruyorsan ve bu süreçte kendi sınırlarını çiğnemiyorsan, bu zaten bambaşka bir durum. Ama "sevgili" etiketi altında sürekli bir onay arayışı veya duygusal karmaşa yaşıyorsan, o zaman kalp yoruluyor. Kendi iç sesine güven; seni huzursuz eden şey aslında en büyük cevabındır.

Abi bence temassız sevgili olmak diye bir şey zaten gerçek hayatta zor yürüyor, bırak haram mı helal mi konusunu. Dinimize göre sevgili olmak kavramı zaten yok, nişanlılık var, o da aileler biliyorsa. Temas yok diye kendini garantiye alma. Sürekli tatlı tatlı konuşmalar, cilveli mesajlaşmalar falan da kalbin zinasına girer diyor hocalar. Yani işin özü, kalbini ve aklını evliliğe kadar yabancı birine bu kadar kaptırman doğru değil. Temas olmaması seni aklamaz yani.

Fıkhi açıdan bu mesele, yalnızca fiziksel temasa indirgenemez. İslam hukukunda esas olan, evliliğe götürmeyen her türlü ilişkinin kapısını kapatmaktır (sedd-i zerâi' prensibi). Bir kadın ve bir erkeğin evlilik bağı olmaksızın, cinsel arzuları tetikleyecek şekilde bir araya gelmeleri veya konuşmaları, meşru görülmez. Peygamberimiz (s.a.v.)'in "Gözün zinası bakmak, dilin zinası konuşmaktır..." buyurması, meselenin sadece fiziksel boyutla sınırlı olmadığını gösterir. Dolayısıyla, temas olmasa bile, halvet (baş başa, yalnız kalma) ve şehveti tetikleyen iletişim, kesinlikle haram kabul edilir. Şeriat, bireyleri zinaya götürebilecek tüm yolları kapamayı amaçlar. Bu nedenle, ciddi evlilik niyetiyle, ailelerin nezaretinde ve meşru sınırlar içinde yapılan tanışma süreci haricindeki duygusal ilişkiler, caiz değildir.

Kardeşim bence niyetin ne olduğu önemli. Eğer o ilişki evliliğe gitmeyecek, sadece oyalanma amaçlıysa, temas olmasa bile o sohbetler, o aşırı duygusal yakınlaşma günah. Dinimiz bize nefsine hakim olmayı emrediyor. Temas yok diye kendini kandırma, kalbin ne kadar kaydığına bak.

Benim anladığım kadarıyla, asıl mesele evlilik niyeti ve ahlaki sınırlar. Eğer niyetiniz ciddi evlilikse, aileleriniz biliyorsa ve tamamen meşru sınırlar içinde (mesela sadece telefonla veya herkese açık ortamlarda) birbirinizi tanıma amaçlı konuşuyorsanız, bu tamamen yasak değil diyenler de var. Ama bu çok hassas bir çizgi. Eğer ilişkinin amacı sadece duygusal boşluğu doldurmaksa, temas olmasa bile İslami açıdan uygun değildir. Çoğu kişi temas yok diye rahat davransa da, asıl dikkat edilmesi gereken o manevi bağın haram bir zemine kayıp kaymadığıdır.

Benim çevremde bu konuda çok farklı örnek gördüm. Yani şöyle söyleyeyim, temas olmaması seni büyük günahtan kurtarır belki ama o sürekli konuşmalar, gece geç saatlere kadar süren duygusal yakınlaşmalar var ya, o da bir nevi manevi yorgunluk, kalbi meşgul etme. Bir de genelde o ilişkiler bir süre sonra mutlaka temasa kayıyor, yani bir kapıyı açmış oluyorsun. En güzeli, ya helalin olsun ya da tamamen araya mesafe koy. Orta yol genelde insanı yoruyor ve günaha daha çok yaklaştırıyor.

İslam'da haram, sadece sonuca bakmaz, o sonuca götüren yolları da yasaklar. Sedd-i zerâi' kuralı budur. Temas olmaması, ilişkinin haram olmadığı anlamına gelmez. Duygusallık, yalnız kalma ve şehvet uyandırıcı konuşmalar bu yollardır. Bu yüzden büyük alimlerin çoğu, evlilik niyeti ve aile rızası olmayan her türlü sevgili ilişkisini caiz görmüyor.