Türden aleme gidildikçe ne değişir?

geçen gün bizim dağların eteklerinde dolanırken durup bir baktım; aşağıda köyün o küçük, dar çerçevesinden bakınca her şey ne kadar basit, ne kadar bildik geliyor insana. bi ağaca bakıyorsun, bi taşa bakıyorsun, hepsi kendi bildiği yerinde. ama insan düşününce, yani o dar "tür" sınırından çıkıp daha geniş bir aleme, o uçsuz bucaksız kainatın mantığına doğru yol alıcam deyince insanın kafası bi karışıyor. sanki o bildiğimiz, alışık olduğumuz dar kalıplarımız birden esnemeye başlıyor gibi. hani o çemberden dışarı çıkınca ne değişiyor aslında, yani o bakış açısı değişince dünya yerinde duruyor da biz mi başka gözle görüyoruz yoksa o alemin içindeki düzen bizi mi sarsıyor, onu tam kestiremiyorum.

eskiden olsa sadece kendi çevrem, kendi işim gücüm der geçerdim, dünya da bundan ibaret sanırdım. bi keresinde uzun yola çıkıp başka yerleri, bambaşka hayatları görünce anladım ki meğer biz sadece bi kum tanesine odaklanmışız. o 'türden' aleme geçiş dediğimiz şey aslında insanın kendi duvarlarını yıkması mı, yoksa sadece o duvarların aslında hiç olmadığını fark etmesi mi? o genişliğe çıkınca insanın içindeki o küçük dünyası niye bu kadar büyük gelmeye başlıyor, onu merak ediyorum. sizce bu geçişte insanın en çok hangi yanını törpülemek gerekiyor, hiç bunu düşündünüz mü?