Sözümü Tutamamanın Yükü

Onu çok sevdim, gerçekten. O da beni sevdi. Ama ben çok hırslıydım, daha iyi bir hayat istiyordum. Benim ailem hep sıkıntı çekmişti, ben de kendime söz vermiştim, ‘Asla onlara benzemeyeceğim’ diye. Eşime söz vermiştim, 'Ne olursa olsun, her zaman yanında olacağım' diye. O da bana güvendi.

Sonra benim önüme iyi bir iş fırsatı çıktı. Çok para, çok kariyer. Ama şehir değiştirmem gerekiyordu. Eşim buradaki düzenini bırakmak istemedi, haklıydı. O bana "Aşkımız her şeyden önemli, birlikte kalalım" dedi. Ama ben o parayı, o kariyeri seçtim. "Birkaç seneliğine" diye yalan söyledim. Sözümü tutmadım. Buraya geldim, işim iyi ama ruhum bomboş. O sözümü tutamadığım için her gün kendimden utanıyorum. Evliliğimiz bu yüzden bitti, o ihanet ettiğimi düşünüyor. Belki de haklı. Çünkü ben ona verdiğim sözü, yani "birlikte yaşlanma" sözünü, kendi ellerimle bozdum. Bu pişmanlık yedi bitirdi beni.