Ruh ve beden birbirinden ayrı şeyler mi?

insanın canı bi şeye sıkılınca sanki bedeni taşıyamaz oluyo, hani omuzlarına koca bi yük binmiş gibi. geçenlerde bizim oralarda bi taziyeye gitmiştim, herkesin yüzüne bakınca ruhlarının orda olmadığını anladım. yani bedenleri sandalyede oturuyo, çay içiyo ama o gözler bomboş, sanki akıl başka bi yerde geziyo. insan yaş aldıkça daha çok anlıyo bunu, fiziksel bi acı çeksen de bazen insanın içi o kadar çok sızlıyo ki bedenin hiç önemi kalmıyo gibi geliyo bana.

bazende uykuda oluyo insan, rüyasında uçuyo gidiyo buralardan. uyandığımda kendimi bi ağırlıkla buluyorum, sanki ruhum biraz önce yükseklerdeyken zorla bu etten kemikten bedene hapsedilmiş gibi oluyo. bence ikisi birbirinden ayrı bişeyler ama birbirine öylesine sarılmışlar ki hangisi hangisi ayırt edemiyoz. sizce ruhumuz gerçekten bu bedenden bağımsız hareket edebilir mi, yoksa tamamen vücudun ürettiği bi duygu mu bu yaşadıklarımız?