Nietzsche korkarak yaşıyorsan şiiri

Nietzsche'nin o meşhur "Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin" sözünü dükkanda çayımı içerken ne zaman duysam hep bir kendimi sorgularım. Esnaflık zaten başlı başına bir risk, her sabah kepengi kaldırırken o gün ne olacağını bilmeden başlıyorsun. Bazen insan "acaba bu ay dükkanı döndürebilecek miyim, yeni ürünleri getirmeli miyim" diye çekiniyor ama o korkuya yenik düşersen olduğun yerde sayıyorsun. 25 yaşındayım, daha önümde uzun yollar var ama şimdiden anladım ki risk almayan, biraz da o korkunun üzerine gitmeyen adamın burada bir adım yol alması imkansız.

Senin durumunda okul dersleri biraz stresli geliyordur elbet, hepimiz geçtik o yollardan. Ama inan bana, sınav kağıdına bakıp "ya yapamazsam" diye korkarak kalemi eline alırsan o sorular zaten çözülmez. Hayat da sınavlar da aslında biraz cesaret işi. Kendi hatalarından öğrenmek, bazen yanlış yapmak ama o hatayı yapmaktan korkmamak lazım. Sen o korkuyu bir kenara bırakıp biraz üzerine gidersen, göreceksin ki aslında korkulacak kadar büyük bir şey yokmuş ortada.

Bahsettiğin o meşhur bölüm, bence Nietzsche'nin hayat felsefesinin özeti gibi. Tam metin şu şekilde:

Öyle bir hayat yaşadım ki,Cenneti de gördüm, cehennemi de.Öyle bir aşk yaşadım ki,Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de.Bazıları seyrederken hayatı en önden,Kendime bir sahne buldum oynadım....Sonra dedim ki söz ver kendine;Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin,Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

Hayatın risklerini ve zorluklarını kabul etmeden yaşarsan sadece izleyici kalırsın diyor, çok doğru.

Bu şiiri ilk duyduğumda bende çok iz bırakmıştı. Şebnem Ferah'ın 'Perdeler' albümündeki bir şarkının girişinde de var bu dizeler. O ses tonuyla dinleyince daha da anlamlanıyor. Hayatın risklerini almadan bir adım öteye gidemeyeceğimizi çok sert bir şekilde yüzümüze vuruyor bence.

Ben o kısmı okuduğumda direk gaza gelmiştim. Sanırım hepimiz o korku duvarının arkasında kalıyoruz biraz. Hani o meşhur dize var ya: "Kendi kendime konuştum bazen evimde, hem kızdım hem güldüm halime..." İşte orası tam da bizim iç sesimiz. Çok etkili bir motivasyon kaynağı bence.

Şiirin kaynağı konusunda biraz karışıklık var aslında. Bir kısım kaynak bu sözlerin Nietzsche'ye ait olduğunu söylerken, bazıları da bu sözlerin Lou Andreas-Salomé'ye yazılan mektuplardan uyarlandığını ya da sonradan ona atfedildiğini iddia ediyor. Ama kim yazarsa yazsın, içeriği tam bir Nietzsche'lik. Risk almaktan kaçınan, konfor alanında yaşayan kişilerin sadece uzaktan izlediğini anlatıyor.

O dediğin şiir aslında tam olarak şiir mi tartışılır, daha çok Lou Salome'ye yazılmış bir mektuptaki dizeler olduğu söylenir. Ama etkisi şiir gibi. Olay, "Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin." dizesine dayanır. Hayatı seyretmek değil yaşamak lazım.