Abimin Evliliğini Kıskanıyorum

Abim, hayatımda tanıdığım en iyi insandır. Gerçekten. O kadar dürüst, o kadar vicdanlı ki. Geçen sene evlendi, yengemi de çok seviyorum aslında. Tatlı dilli, güler yüzlü bir kız. Ama ben onların evliliğini kıskanıyorum, bu yüzden kendimden nefret ediyorum.

Benim de bir ilişkim var, ama hep sorunlu. Sevgilimle sürekli kavga ediyoruz, o benim kıymetimi bilmiyor. Abimle yengemin arasındaki o uyumu, o gözlerinin içindeki sevgiyi gördükçe çıldırıyorum. Geçen gün yengem, abime doğum gününde el yapımı bir fotoğraf albümü hazırlamış. Benim sevgilim ise bana bir mesaj bile atmadı. O an içimden "Keşke benim hayatım da abiminki gibi olsaydı" diye geçirdim. Kıskançlık krizlerim başladı, abime haksız yere trip atmaya başladım. Sanki onun mutluluğu benim mutsuzluğumun kanıtı gibi. İnanın, onların ayrılması için aklımdan kötü kötü şeyler geçtiğini itiraf ediyorum. Bu utanç verici.