Keşke "Baba" Demeden Gitmeseydi

Bakmayın öyle sert durduğuma, içimde hala o on sekiz yaşındaki çocuk var. Dükkanı devraldığımda babam "Sen bu işi yapamazsın, gençsin daha" demişti de, ben de ne kadar hırs yapmıştım. İnat işte, Antep'in insanı biraz öyledir, bildiğinden şaşmaz. Kaç defa tartıştık, kaç defa kapıyı çarpıp çıktım evden. Hep "Ben sana gösterecem" dedim kendi kendime. Gösterdim de, dükkanı büyüttüm, şehre adımı duyurdum ama o görmedi.

Son kavgamızda "Benden sana miras falan yok" demiştim ya, yalan. Ben ondan çok şey miras aldım, inatçılığı bile. Geceleri uykum kaçar bazen, o son tartışma aklıma gelir. Keşke biraz yumuşak olsaydım, keşke o son sözleri söylemeseydim. Bir kere de alttan alsaydım ne olurdu sanki? Şimdi koskoca adam oldum ama omuzlarımda bu pişmanlığın yükü var. Sanki her başarılı işimin yanında babamın kırgın bakışı duruyor. Ah be baba...