Sabah Bulantısı

Annemin hamilelik dönemi, babamla birlikte yaşadıkları, iki banyolu küçük dairede geçirdiğimiz ilk günleri hatırlattı bana. Biri yatak odasının hemen yanındayken, diğeri ise koridorun sonuna kadar uzanıyordu. Annemin sabahın erken saatlerinde yakaladığı o korkunç bulantılar, babamın derin uykusunu, her gün sabah 3’te yataktan fırlayarak saçlarını toplamak zorunda bırakıyordu.

Bir gece, annem sabahın o korkunç vaktinde aniden uyanmıştı. Yavaşça babamı uyandırmamak için, evin diğer ucundaki banyoya gitmeye karar verdi. Ama bu düşünce, ne yazık ki pek de akıllıca değildi. Tuvalete ulaşmadan önce, kusmayı engellemek için ellerini ağzına kapatmaya çalıştı. Tam o anda, oraya vardığında ve kusmaya başladığında, babamın uykulu, masum sesi geldi yatak odasından.

Baba: “Tatlım, lütfen biraz daha sessiz olabilir misin?”

Annem, onu nazikçe öldürmedi. Ertesi sabah, yaşananları anlatırken, babam olayın hiçbir detayını hatırlamıyordu. Durum, ona büyük bir korku ve şaşkınlık yaratmıştı. Sabah bulantıları hafiflediğinde, her ikisi de biraz olsun rahatlamıştı, ancak nedenleri oldukça farklıydı!